Risotto met champignons en tijm

Bijna elk recept hier is bedacht om je aandacht níet te vragen. Dit is de uitzondering. Twintig minuten sta je met een houten lepel bij de pan, en je krijgt er iets voor terug wat je nergens anders zo maakt.

Wat je nodig hebt

Voor vier personen, tien minuten werk en twintig minuten roeren.

• 350 g risottorijst (arborio of carnaroli)
• 400 g champignons, in plakjes
• 1,2 liter groentebouillon, heet
• 1 ui, fijngesnipperd
• 2 tenen knoflook, geperst
• 150 ml witte wijn (of een extra scheut bouillon)
• 75 g Parmezaanse kaas, geraspt
• 30 g boter
• 2 el olijfolie
• 1 tl gedroogde tijm, of een paar takjes verse
• Zout en peper

Zo maak je het

1. Zet de bouillon op een klein pitje en houd hem heet. Koude bouillon bij warme rijst gieten stopt het kookproces telkens en dat kost je een kwartier.
2. Bak de champignons in een eetlepel olie in een aparte pan op hoog vuur, vijf minuten tot ze bruin zijn. Zout pas op het eind, anders laten ze vocht los en stoven ze. Zet apart.
3. Fruit de ui in de rest van de olie in een brede pan, vijf minuten. Knoflook en tijm erbij.
4. Doe de rijst erbij en roer twee minuten tot elke korrel glazig is aan de randen.
5. Wijn erbij, laten verdampen. Dan telkens één soeplepel bouillon toevoegen en roeren tot die bijna is opgenomen. Zo achttien tot twintig minuten, tot de rijst beetgaar is.
6. Vuur uit. Roer de boter, de Parmezaanse kaas en de champignons erdoor. Deksel erop, twee minuten laten staan.

Goede risotto vloeit langzaam uit als je hem op een bord schept. Staat hij als een berg, dan was hij te droog; roer er nog een scheut bouillon door.

Waarom je moet blijven roeren

Risottorijst zit vol zetmeel aan de buitenkant. Door te roeren schuren de korrels langs elkaar en komt dat zetmeel vrij in het vocht, en dát maakt de saus romig. Er gaat geen room in risotto, en dat hoeft ook niet.

Dit is bovendien het gerecht om samen te maken. Roeren kan een kind van acht prima, en het is een van de weinige klussen in de keuken waar je niets bij kunt breken.