Wie stopt met vrijen, benadeelt vooral zichzelf

'We doen het later wel weer, als het rustiger is.' Dat zei je vorig jaar ook. En het jaar daarvoor. Seks is het eerste wat sneuvelt zodra het druk wordt, want niemand komt 's avonds klagen dat het niet is gebeurd. Maar dat iets stilletjes verdwijnt, betekent niet dat het gratis is. Je betaalt ervoor. En niet alleen jij.

Wat je jezelf afpakt

Zin, ontspanning, een goede nacht, het gevoel begeerd te worden en zelf te begeren: seks is geen extraatje dat je overhoudt als al het andere af is. Het is een directe lijn naar je eigen lijf en je eigen levendigheid. Een vrouw die maandenlang niet meer aanraakt en niet meer wordt aangeraakt, raakt langzaam los van haar eigen lichaam. Je merkt het niet van de ene dag op de andere, je merkt het als het al een tijd weg is: doffer, geslotener, minder van jezelf.

Dat pak je niemand af behalve jezelf. En dat is precies waarom je het serieus mag nemen.

Het is geen luxe, het is de lijm

Tussen twee mensen die een huishouden runnen, kinderen naar bed brengen en agenda's op elkaar leggen, is seks vaak het enige wat jullie nog geliefden maakt in plaats van collega's. Relatietherapeute Esther Perel zegt het scherp: zonder erotiek word je een goed geolied team, en een team is geen liefde. De aanraking is de lijm. Laat je die los, dan glijden jullie ongemerkt af naar huisgenoten die de logistiek regelen.

Zonder seks blijft er van een relatie vaak een goedlopend bedrijf over. En in een bedrijf wil niemand wonen.

Je gezin voelt het, of je het wilt of niet

Nu het deel dat je misschien niet had verwacht. Kinderen weten niks van jullie slaapkamer, en dat hoeft ook niet. Maar ze voelen haarfijn of hun ouders elkaar nog leuk vinden. Of er wordt gelachen, aangeraakt, gedanst in de keuken. De sfeer in huis volgt de temperatuur tussen jullie twee, niet andersom.

En dan de grootste omkering: 'ik offer de seks op voor de kinderen' is achterstevoren. Je offert het warme fundament op waar juist die kinderen op staan. Bovendien leren ze van jullie hoe liefde eruitziet. Wat je dochter tussen haar ouders ziet, neemt ze mee naar haar eigen relatie. Geef haar iets warms om te kopiëren.

'Maar ik ben gewoon moe'

Natuurlijk ben je moe. Iedereen is moe. Maar voor wat je écht belangrijk vindt, maak je tijd, en de rest schuift op. De vraag is niet of je energie hebt, de vraag is waar je die aan geeft. En wacht vooral niet tot je 'er zin in krijgt', want dat is de verkeerde volgorde. De zin komt bij de meeste vrouwen pas ónderweg, nadat je begint.

En als er echt iets niet klopt

Doet seks pijn, speelt er iets medisch of iets uit je verleden, of voel je je niet veilig bij hem? Dan is 'gewoon weer beginnen' geen antwoord en zoek je hulp, geen schuldgevoel. Maar de doodgewone sleur is geen noodlot. Die heb je zelf laten insluipen, en die doorbreek je ook zelf.

Bronnen

• Esther Perel, Mating in Captivity (2006)
• John Gottman, The Seven Principles for Making Marriage Work (1999)
• Emily Nagoski, Come As You Are (2015)