Wachten tot je zin krijgt, is wachten voor niks

Je ligt naast hem en denkt: ik heb gewoon geen zin. Dus je doet niks, want zonder zin begin je er niet aan, toch? En zo verglijdt de ene week in de andere. Hier is wat er echt aan de hand is: je wacht op iets wat bij de meeste vrouwen helemaal niet vooraf komt.

Spontane zin is een mythe uit films

In films willen twee mensen elkaar ineens, uit het niets, midden in de gang. Dat heet spontaan verlangen, en het is vooral het patroon van prille verliefdheid en, gemiddeld, van mannen. Als jouw zin niet meer vanzelf uit de lucht komt vallen, is er dus niks kapot aan je. Je hebt alleen een ander soort verlangen, en dat is de norm, geen mankement.

De zin komt ná de start, niet ervoor

Seksuologe Emily Nagoski liet zien dat verlangen bij een grote groep vrouwen responsief is: eerst opwinding, dán pas de zin. Je begint met een open houding, je lijf komt op gang, en pas daar bovenop verschijnt het verlangen. Gynaecologe Rosemary Basson tekende dat al eerder als een cirkel in plaats van een rechte lijn. Wachten op de vonk vooraf is dus simpelweg de verkeerde volgorde.

Je hebt geen zin nodig om te beginnen. Je hebt een begin nodig om zin te krijgen.

Dat verandert alles

Zodra je dit snapt, is 'ik heb geen zin' geen eindoordeel meer, maar een startpunt. Je hoeft jezelf niet langer te diagnosticeren als koud of kapot. Je begint met een open blik en kijkt wat er op gang komt. En let op, dit is geen plicht: openheid vooraf is geen belofte achteraf. Voel je onderweg dat het niet komt, dan stop je. Jij houdt de regie, van begin tot eind.

Context is je gaspedaal én je rem

Verlangen laat zich niet forceren, maar je kunt wél het toneel bouwen. Op de rem staan: stress, een hoofd vol to-do's, opgekropte irritatie, je onaantrekkelijk voelen, de deur die op een kier staat. Op het gaspedaal: ontspanning, aangeraakt worden zonder dat het ergens toe moet leiden, je begeerd voelen. Je maakt geen zin door harder je best te doen. Je maakt zin door de rem los te halen en het gaspedaal ruimte te geven. Dát is binnen jouw macht.

Dus?

De volgende keer dat je 'geen zin' denkt: behandel het als de startstreep, niet als de finish. Begin, en kijk wat er komt. Komt het niet, prima, dan stop je. Maar geef jezelf op zijn minst de kans die je jezelf al maanden onthoudt.

Bronnen

• Emily Nagoski, Come As You Are (2015)
• Rosemary Basson, circulair model van seksuele respons (2000)
• Esther Perel, Mating in Captivity (2006)